Ο Σαμαρο-Βενιζέλος είναι ένα υβρίδιο πολιτικής, που καταφέρνει ταυτόχρονα να είναι σοσιαλιστικής φρασεολογίας, ψηφίζον διαρκώς πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, (πολλαπλάσιες ακόμα και από την μαύρη επταετία…), που κυβερνά έναν λαό με τον φόβο ότι, η όποια εναλλακτική του λύση είναι περισσότερο καταστροφική
Τα υβρίδια είναι σήμερα της μόδας και προωθούνται από τις πολυεθνικές. Όποιος δεν το έχει αντιληφθεί, προφανώς δεν έχει διαβάσει για τις τελευταίες αποφάσεις της ΕΕ που επιτρέπουν την εισαγωγή μεταλλαγμένων σπόρων και «την ανάγκη μιας κοινής πολιτικής προς όφελος όλων και βελτίωση της ανταγωνιστικότητας».
Ο Σαμαρο-Βενιζέλος δηλώνει, όπου βρεθεί και όπου σταθεί, ότι πρέπει η κρίση να γίνει ευκαιρία για αλλαγή προς ουσιαστική βελτίωση του πολιτικού προσωπικού και εξάλειψη της παλαιοκομματικής νοοτροπίας που οδήγησε την χώρα στο σημερινό αδιέξοδο … και μετά αποφασίζει ανασχηματισμό στον οποίο υπουργοποιείται ο Μάκης (Γεράσιμος) Γιακουμάτος (που έχει καταγγείλει τον Σόιμπλε ως πράκτορα του ΣΥΡΙΖΑ), ορίζεται εκπρόσωπος τύπου η Βούλτεψη (που έχει δηλώσει πως πιστεύει ακράδαντα ότι BBC, Reuters και Ντόϊτσε Βέλε είναι έμποροι όπλων), ορκίζεται υπουργός εσωτερικών ο Αργύρης Ντινό-πουλος (που προβληματίζονταν από τα τηλεοπτικά παράθυρα αν «οι λαθρο-μετανάστες» που φυλακίζονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης κοστίζουν υπερβολικά στον ελληνικό λαό αφού «φημολογείται ότι τους ταΐζουν με κρουασάν»…) κλπ
Νομίζω όμως πως είναι φρόνιμο να δούμε τα πράγματα πιο ψύχραιμα τώρα που πέρασαν οι πρώτες ώρες και ημέρες του προ-αναγγελθέντος ανασχηματισμού. (Άλλη μία εντυπωσιακή πρωτοτυπία του πρωθυπουργού, μαζί με κάτι στίχους του Ελύτη, που αν ο Σαμαράς συνεχίσει να τον χρησιμοποιεί σε κάθε ομιλία του, οι νέοι που δεν τους αρέσει – έτσι τους έμαθε το σύστημα – να διαβάζουν μη αξιοποιήσιμα στοιχεία γνώσης, φοβάμαι πως θα απαντούν μελλοντικά σε ερωτήσεις, ότι το νόμπελ που πήρε ο Οδυσσέας Ελύτης ήταν στην οικονομία …)
Μήπως αδίκως γκρινιάζουμε, μήπως να ξαναδούμε τα θετικά του γεγονότος…?
